Dus… ik besloot mijn eigen uitgeverij op te richten: Uitgeverij Hulde… Eigenlijk begon het vrij luchtig. Samen met Jacq hadden we eens gekeken wat een boek maken zo’n beetje inhoudt. Een stappenplan hadden we niet echt. We zijn gewoon gestart, niet wetend wat er allemaal bij komt kijken.

Wat is dat veel! Een enorme belevenis om dit boek uit te geven. Vooral omdat ik totaal geen ervaring had op dit gebied. Bij het uitgeven kwam ik zoveel nieuwe dingen tegen en moest eindeloos veel keuzes maken. En dat terwijl ik een rasechte Weegschaal ben… dat maakt het niet gemakkelijker… De meeste beslissingen heb ik puur op gevoel genomen, me afvragend wat Henk ervan zou hebben gevonden. Wat miste ik hem ook hierbij.

De eerste grote stap was het laten corrigeren van het manuscript door een professional. Alleen op spelling, interpunctie en chronologie; vooral geen aanpassing aan Henks schrijfstijl. Want die maakt het boek juist zo bijzonder en daar ben ik zo trots op.

Dan de vormgeving: lettertype, zetspiegel, papiersoort, cover en backcover. Zo belangrijk: een mooie foto, goede vormgeving plus de flaptekst met biografie en een mooi portret van Henk. Hulde aan al diegenen die me hierbij geholpen hebben uit liefde voor Henk en mij.

Een grote stap betrof ook het uitwerken van de promotie en social media. Ik zat al op Facebook, maar Twitter, Instagram, LinkedIn horen er natuurlijk ook bij. Ik kwam in een volledig nieuwe sociale wereld van retweeten, reposten, delen, liken, tweeten, zakelijke pagina, privé-pagina. Wat post je waarop en wanneer? Daar kwam Joep gelukkig om de hoek kijken J

Ook ontkwam ik er niet aan om te gaan bloggen. En heeft U weleens van een boektrailer gehoord? Vlogs? Bovendien een website, homepage, landingspage. Begint het U al te duizelen? Dan de persberichten, perslijsten, boekinkopers, boekwinkels , interviews.

En uiteindelijk de boekpresentatie: catering, draaiboek, zaalaankleding, programma, geluid, gastenlijst, sprekerslijst.

En nu is het zover… De boekpresentatie… Wat spannend!

Ik heb er zin in!

roosIk voelde in dit ‘project’ – want dat is het geworden – hoe Henk in de harten van familie, vrienden en vele Amstelveners leeft. Dat voelt goed. Graag bedank ik al die lieve mensen die me geholpen hebben. Dat was zóó bijzonder om mee te maken!

Ik ben in Henk zijn schoenen gaan staan en heb de weg met het boek bewandeld die hij niet zelf heeft kunnen aflopen.

Henk is aan het eind van de regenboog aangekomen. En ik… ik werd vrij vertaald: ‘de vrouw die een ander werd’.

En Henk… Je leeft voort in Roos… en in het boek op de plank!

Deel deze postShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn